به گزارش مشرق، محمدرضا محمدی فعال رسانه در تلگرام نوشت:
پایان جنگ، نه با ترور، نه با موشک و نه با حمله به ناو و بستن تنگه رقم میخورد؛ نه با جابهجایی چند چهره و برچسب. جنگ زمانی مهار میشود که امکان «ویرانسازی ایران از درون» بسته شود و نقطه کانونی این پروژه، «خیابان» است.
مثلث شوم ترامپ، نتانیاهو و جریان پهلوی یک چیز را خوب میفهمند: اگر جامعه خیابان را رها کند، اگر میدان عمومی بیصاحب بماند، آن وقت میتوان آن را به صحنه آشوب هدایتشده، فرسایش اجتماعی و شکافهای خطرناک تبدیل کرد و از دلِ آن، فشار خارجی را به بحران داخلی رساند و نقشه ویرانی کشور را تکمیل کرد.
در چنین وضعی، تنها راه باقیمانده برای جلوگیری از ویرانی ایران و حفظ تمامیت ارضی، حضورِ سازمانیافته، مستمر و منسجم مردم در خیابان است. هیچ پادزهر دیگری برای جلوگیری از ویرانی کشور وجود ندارد. خیابان ظرف حضور مردم است. اگر آن را رها کنیم، میتواند بهتدریج در اختیار سناریوهای دشمن قرار بگیرد: با تحریک، با نفوذ، با روایتسازی رسانهای و با تبدیل مطالبهها به خشونت و تخریب. پس مسئله این است: خیابان باید عرصه نمایش مقاومت ملی باشد، نمایشی برای ایستادگی جمعی.
خیابان مقاوم یعنی خیابانی که رنگ همبستگی میگیرد. با شعار، با نماد، با همبستگی اجتماعی، با نمایش اراده عمومی، با صدای واحد دفاع از ایران و پرهیز از هر گفتار و رفتار تفرقهانگیز، با حضور پیگیر اقشار مختلف: از جوان تا سالمند، از کارگر تا دانشجو، از زن تا مرد. چنین حضوری پیام میدهد که ایران فرو نمیپاشد، جامعه از هم نمیگسلد و هیچ قدرتی نمیتواند آینده را از بیرون دیکته کند.
این حضور صرفاً تجمع نیست؛ یک نظم اجتماعیِ میدانی است. شبکهسازی محلهای، هماهنگی گروههای صنفی و دانشجویی و خانوادهها، تداوم و نوبتبندی، مراقبت از نفوذیها و تحریکگران و مهمتر از همه پایبندی به کنش غیرخشونتآمیز. خیابان باید پرصدا باشد، پرشور باشد، اما خشونتپذیر و تخریبمحور نباشد، زیرا دشمن دقیقاً از تصویر آشوب تغذیه میکند و میخواهد مشروعیت مردم را بدزدد. حفاظت از جان مردم و اموال عمومی بخشی از همین مقاومت است. البته این مسیر آسان نیست. با اخبار ترور تلاش میکنند روحیه را بشکنند، با گذشت زمان خستگی میآورند و با جنگ روانی تردید میکارند، اما باید دانست که اگر خیابان خالی شود، پروژه جنگ دشمن کاملتر میشود. این یک ماراتن است، نه یک لحظه هیجانی. حضور منظم و پیگیر مردم، قطعه پایانی پازل دشمن یعنی «امید تبدیل تهدید خارجی به فروپاشی داخلی» را از کار میاندازد. امروز راه جلوگیری از ویرانی ایران همین است. خیابان را به عرصه مقاومت ملی تبدیل کنیم؛ سازمانیافته، مستمر، منسجم و غیرخشونتآمیز. این یعنی دفاع از ایران. پایان جنگ، تنها با حفظ خیابان ممکن میشود.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.
